خیلی عصبیم. اگه بازم به این اینترنت نمی اومدم٬ معلوم نبود چه دسته گلی به آب میدم! اینجا چرا شکلک عصبانیت نداره٬ ها؟!
نمیدونم مردم دلشون به چی خوشه به مادرشون؟ به پدرشون؟ به داداشاشون؟ به خواهراشون؟ به دوستاشون؟ به دوست دختراشون؟ به دوست پسراشون؟ به همسرشون؟ به بچشون؟ به …. ؟ به چی؟
پ.ن۱: زیاد جدی نگیرین الکیه!
وبلاگ لعنتیمم رفت پی کاره خودش!دیتا بیسش مثه اینکه پاک شده بید!دیگه دوسش ندارم! همینجا رو ترجیح میدم!
خدای مهربونه من بازم مثه همیشه ازت صبر زیاد میخوام٬ خودت بهتر میدونی که تحملم خیلی کمه! نجاتم بده دیگه! خیلی قاطی ام….تا میرم دور بشم و همه مشکلات رو بریزم دور٬ مثه سایه دنبالم میکنه! همه خوشیامو و زندگیمو خراب میکنه! انگاری این سایه بدشانسیم نمیخواد ازم دور بشه!
پ.ن۲: درد من حصار برکه نیست…