نامه مسخره ت، تازه رسید، حالم بهم میخوره، چقدر که یه آدم می تونه بیشعور و زبون نفهم باشه! یعنی واقعا حالم ازت بهم میخوره ها! بدجوری سیریش شدی تو زندگیم، ولم میکنی یا نه یه جوری دیگه حالیت کنم! عجب شکری خوردم که تمام سوراخ سمبه های زندگیمو نشونت دادم، حقا که لایق دوستی و محبت نیستی! لعنت که از واژه دوست برای تو استفاده کردم.
اول لعنت به خودم باد که همچین غلطی کردم، دوم بر تو که قدرت بختک بودنت بالاست. نمیخوام باهات دوست باشم ولم میکنی یا نه؟ خوشم نمیاد ، چندشم میشه، حالم بهم میخوره…
تو این چندین سال زندگی مجازیم توی اینترنت همچین موجود پستی ندیده بودم که به قدرت پروردگار و اشتباه خودم دیدم.
خیلی زبون نفهمی، میگمت نمیخوام مزاحم شماره شخصیم بشی! یه ریز زنگ میزنی! میگم نمیخوام اس ام اس های حال بهم زنت رو بخونم روزی بالای ۱۰ تا اس ام اس میدی! میگمت نمیخوام تو نت ببینمت هر دفعه با یه ای.دی مزاحمت ایجاد میکنی! روزی سه بار از تو فیس بوک اگنورت میکنم. آخه میگم قربون قدرت خدا برم، چقد آدم بی شخصیت میتونه باشه؟!؟! فک کردی می شینم این آت و آشغالایی رو که نوشتی رو میخونم؟! کاملا در اشتباهی. از حرفی که زدم برنمیگردم!
یک بار مث آدم میگی خوشم نمیاد باهات دوست باشم، نمی فهمی.
یه بار میگم مزاحم خط شخصیم نشو نمی فهمی.
این دفعه پست می نویسم، بعید میدونم که بازم بفهمی.
دفعه آخر خوشگلتر برخورد میکنم. برای اولین اخرین بار گفتم؛ هرچی دیدی از چشم خودت دیدی! نزار از اینی که می بینی بدتر بشه. جدیدا هم که ادم می فرستی جلو!
تقدیم به خانم حکیمه تقوی منش ( اسم مستعار حدیث )
