آقا تو این بازی ساندویچ هم قبوله؟ اول از همه بگم که همه جوره ساندویچی رو دوست دارم و دلم واسش غش و ضعف میره.

هله هوله بعدی که سریع میاد تو ذهنم چیپس سرکه نمکی فقط و فقط هم چی توز! این قضیه هم بماند که توش یه دفعه یه مو به درازی یه مار در آوردم، تا یه ماه حتی به چیپس نگاه نکردم ولی باز نشد ترکش کنم.

الانم که تابستون و گرما داره میرسه و کم و بیش هم رسیده؛ همش فکرم روی بستنی سالار و فالوده شیرازی و فالوده اخته ایه!!!! چقد که دوس دارم اینا رو، هرچقد هم بخورم بازم کمه!

هر نوع لواشک ترشی رو هم دوست دارم، البته ذکر کنم که فقط اونایی که بهداشتی هستن ( قابل توجه دکترهای وبلاگ نویس )!

دیگه بگم که آها تمبر هندی رو هم خیلی دوس دارم.

هممم یه جور کشک هم که وقتی ایرانشهر بودم خیلی میخوردم، اینجاها از اونا ندارن. وایی دلم خواست.

آب پرتغال روبروی آبشار لاهیجانم دوست دارم! بالای کافی شاپش!

پ.ن به خودم: بسه چقد می خوری آخه!