زمانیکه می شنوم کسی خودش رو کُشته، تمام فکر و ذهنم از کار می اُفته، دائم با خودم به این فکر میکنم، یعنی چه اتفاقی براش اُفتاده بود؟ یعنی چه چیزی تا به این حد روحیه ش رو به زیره صفر کشونده بود که به خودکشی فکر کنه؟ بعد خودم جواب خودم رو میدم، هر چی بوده باید شرایط خیلی سختی رو واسش به وجود آورده باشه …
بعضی وقتا احساسات آدما به حدی شکننده و حساس میشن که با یه تو گفتن، اون آخرین ترک خورده میشه و همه چیز به دو نیم تقسیم میشه! چقد خوبه تک تک ماها، اون فرد آخر نباشیم که کاملا شکسته شدن رو بوجود میاریم!!
پ.ن۱: هر لحظه و هر ثانیه ای میتونه برای ما یه شروع جدید باشه. فقط استارت اولیه مهمه، این استارت هم با یه روحیه خوب و امید داشتن به آینده زده میشه.
پ.ن۲: اینم یه آهنگ از سعید مدرس و عطا برای دانلود. عنوان پست رو با الهام از این آهنگ نوشتم.