مرتیکه الاغ معلوم نیست بالا سرمون داره چه غلطی میکنه! خوبه سال در ۱۲ ماه هیچ وقت خونه نیستیم. از یه هفته مونده به سال نو، بکوب بکوب و یک صداهای وحشتناکی راه انداختن که خواب رو از چشامون گرفته که هیچ، هر روز مجبورمون می کنن از خونه بزنیم بیرون.
دیشب ساعت ۱ و نیم اومدیم خونه، گرفتیم خوابیدیم، حالم زیاد خوش نبود به زور و زحمت گرفتم خوابیدم، اونم با چه سردرد وحشتناکی!! ساعت ۵ و نیم صبح، با یه تماس اشتباه از خواب بیدار شدم و در جا، گلاب به روتون بالا آوردم.
یه ساعت جون دادم تا بخوابم.
هنوز چشمام رو هم نرفته بود که صابخونه بی فرهنگ و احمق و پر ادعای بی کلاسمون، بازم شروع کرد به کوبوندن، آخه من نمیدونم دارن اون بالا چیکار میکنن؟
به صادق میگم یه زنگ بزن بگو در چه حالین؟ دارین چیکار میکنین؟ بگو خانومم حالش بده. میشه کمتر بکوبوبنین و بکشین رو زمین؟ یه هفته است دارین همینجوری ما رو فراری میدین!
صادق عزیزمم با مهر و محبت زیاد فقط واستاد نگام کرد و هیچ عکس العملی نشون نداد!
منم با داد و فریاد : واااااااااااااااااااااااای دیوانه خانه ست اینجاااااااااااااااااااا. معلوم نیست دارن چه غلطی میکنن. خدایا نجاتم بده از اینجا، همه دیوانن (  ، پریدم رو سیستم و آهنگ جدید انریکه رو گذاشتم و صدای باندُ تا جایی که راه داشت گذاشتم آخر !!
اینقد عصبانیم، هر چی مریضی داشتم و دارم یادم رفته. بد تصمیمی گرفتم واسشون!! امشب، نصفه شب حالیشون میکنم! البته اگه تو بیمارستان تلف نشم!

ساعت ۷ و ربع بیدار شدم، وقتی چشمم زوم شد به ساعت، برقم گرفت، دو هفته بود دخترخاله بهم سفارش میکردند روز امتحان دقیقا ساعت ۷ و نیم دم در سالن آرایشگاه باشم. این دخترخاله خانومِ ما دوره آرایشگری رو گذرونده بودن و بعد از امتحان کتبی میخواستن، یه امتحان عملی هم بدن! قرار بود من مُدل عروسش بشم. منو برد مزون لباس تا لباس عروس هم انتخاب کنم و بعد از تموم شدن کارش برم آتلیه و یه عکس یادگاری بگیرم! خیر سرم اولش کلی ذوق داشتم، آخه دخترخاله خانوم حسابی از کارشون تعریف میکردن، منم تا روزیکه رو صورتم داشتن تمرین میکردن، نمی دونستم کارش در چه حدیه! (در حد تیم ملی !!) #-o خلاصه همینکه بیدار شدم بدو بدو صورتمُ شستم و با آژانس رفتم همون سالن مورد نظر واسه امتحان.

.

همش خدا خدا میکردم، روز امتحانش بخوره تو یکی از روزایی که کلاس دارم، تا به بهونه کلاسم زودی جیم شم و نرم آتلیه. خدا کلی یاری کرد و منُ به خواستم رسوند. اما چه فایده؟ هر چقدر گفتم دخترخاله منُ زود آماده کن تا به کلاس ساعت ۱۰ حداقل برسم بی فایده بود! ساعت ده و نیم وقتی لباس عروس رو تنم کردم، همه شروع کردن به تعریف کردن و اینکه حتما برم آتلیه و اینا! آتلیه ای که خودشون می گفتن اصلا دوس نداشتم برم، اونجا راحت نبودم و از کاراشونم خوشم نمی اومد. منم چون تو تنگنا قرار گرفته بودم، سریع موبایلمو در آوردم و به محبوبه (آرایشگرم؛ اِی من به فدای هنر و زیبایی کارات محبوبه جونم) زنگیدم، گفتم بزنگ فلان آتلیه ببین وقت داره من برم عکس بگیرم. دستش درد نکنه درجا واسم ردیف کرد و منم با عجله رفتم آتلیه!

.

اعصابم خُرد بود حال نداشتم! ده بیست تا ازم عکس گرفتن، گفتن بسه دیگه! از طبقه بالا اومدم پایین، دوباره به محبوبه زنگیدم، گفتم: محبـــــــــــــــــوبــــــــــــه ( دارم دق میااااااااااااام، زشت شدم! عکس گرفتــــــــــــــــــــــــم! دوس ندارم نمیخوااااااااااااااااااااااااام! :-s تو رو خدا نجاتم بده. محبوبه حالا داره غش میکنه پشت خط، من از شدت قاطی بودن تمام موهامُ ریش ریش کرده بودم! بنده خداها عکاسا نمی دونستن بخندن یا گریه کنن. محبوبه گفت همونجا بشینم تا خودش بیاد ببینه چه ریختی شدم! :دی

.

وایـــی محبوبه وقتی از اون سمت خیابون منو دید دلشُ گرفت تا بیاد تو! :دی دوستان عکاسمون از دوستان محبوبه بودن، ازشون اجازه گرفتم خودم نشستم پشت سیستم، با محبوبه همه عکسا رو نگاه کردم و فقط زدم تو سره خودم! ! اشکم داشت در می اومد. خلاصه همه عکسا رو پاک کردم به جز سه تا. بهشونم سفارش کردم فقط یه دونه ش رو بدون هیچ تغییری ۱۳ در ۱۸ چاپ کنن! محبوبه هم در طی این مدت تاج و تور و مو و سنجاق و هر چی کوفت و زهره مار بود از سرم در آورد! :دی اگه بدونین چه جوری اونجا نشسته بودم! خیلی افتضاح بود همه چـــــــــــــی! اسمایلی حالت تهوع

.

ده دقیقه بعد وهاب، همسر محبوبه، با ماشین اومدن دنبالمون و منو رسوندن خونه! سریع رفتم دوش گرفتم. وقتی اومدم بیرون با  سحر تماس گرفتم، گفت یه ساعت دیگه کلاس شروع میشه.  بدو بدو رفتم همون سالن آرایش و  لباسارو با مخلفاتش تحویل دخترخاله دادم و ماشین گرفتم رفتم سمت یونی. خیلی دلم میخواست آلبوم عروسیمُ ببرم و نشونت همه اونایی بدم که میگفتن وای چقد قشنگ شدی، و از دخترخاله تعریف میکردن! حیف فرصتش نبود. #-o

.

اینا همه یه طرف این بوپوی شیطون هم طرف دیگه، همچین بازی در آورده بود، تمام خونه رو دوویدم تا بگیرمش بندازم تو قفس! مگه یه جا می موند؟ واسه من پرش دو گام انجام میداد، داشتم شاخ در میاوردم. هی میگفتمش: بوپو جااااااااان بیا بیا بغلم بیا نازیت کنم، بچه پررو اصلا اهمیت نمیداد، می دووید یه لیس میزد و دوباره در می رفت! خیلی حرصیم کرده بود. آخرش هم با خیار گولش زدم تا تونستم بگیرمش. :->

.

به کلاس رسیدم، جلسه آخر سال ۸۷ بود! آخر کلاس با تبریک عید و روبوسی و اینا تموم شد! داشتم از گشنگی می مُردم از شب قبلش هیچی نخورده بودم اما به زور و زحمت و با یه بستنی مگنوم پیاده با بچه ها اومدیم تا خیابون اصلی و بعدشم برگشتم! ساعتی نگذشت که یه ایمیل گرفتم، از سحر، واقعا بچه باحال و دوست داشتنیه :-* ، وقتی این طرح زیبا و محشرُ دیدم غش کردم، بی نهایت ذوق از خودم در وَکردم! :دی می بینین دوستم چقد با سلیقه س؟ چه هنری داره؟ تازشم معاون حضرت والا رو هم گذاشته توش! )

.

پ.ن: من الان دارم میرم بیرون، هدیه تولد ) !! نشد یه دور بخونم، اگه غلط غلوط  و با جمله بندی افتضاح نوشتم شما ببخشید، تو کامنت دونی بنویسین، میام اصلاح میکنم.

.

تهدید: مهران اگه اینو تنهایی خوندی که هیچ، اما اگه با خانومت خوندی و به خواهر خانومت گفتی چی در موردش نوشتم، نه من نه تو! گفته باشم! /:)

دیروز صبح رفته بودم پیش آرایشگرم (محبوبه) رنگ موهامُ تغییر بدم. اولش رنگشُ خیلی روشن کرد، اومد خونه و بعد از دوش گرفتن، تصمیم گرفتم برم و دوباره تیره ش کنم!  در اولین فرصت با صادق تماس گرفتم و صادق عزیزم، خبر دادن که پدرشوهر اومد، همسترا رو با جاشون بُرد خونه شون واسه صدیقه (خواهرشوهرم، همون که مثلا واسم هدیه تولد گرفته بود!!! ) ، خیلی ناراحت و عصبی بودم، داشتم منفجر می شُدم. اصلا حوصله توضیح و کِش دادن این قضیه رو ندارم، اما تو یه جمله میتونم بگم: واقعا زشته آدم چیزی رو به عنوان هدیه واسه کسی میگیره، اونو با این شدت و به این نافُرمی پس بگیره! هیچ نمیتونم این قضیه و این رفتار رو درک کنم! حالا همه اینا یه طرف، صادق بهم میگه، چی شده مگه؟ #-o تو رو خدا شما دیگه بهم نگین مهم نیست و کوچیکه و بهش فکر نکن! چون نمیتونم باهاش کنار بیام. اصلا بی خیالش! نمیخوام بیشتر از این در موردش بنویسم!

.

اصلا چه معنی داره وقتی میتونم یه خرگوووووووووش کوچولو و ناز و مامانی هدیه بگیرم، به همسترا فکر کنم؟ هــــــــــــــــــــــاین؟ دیروز غروب، محبوبه جونم منو برد لاهیجان، ماهی ببینیم، بعددددددددددددش یه خرگوووووووووش کوچووووووووولووووووووووووووی لوس چند روزه واسم خرید! دلتون بســــــــــــوزه! اسمایلی خیلی لوسانه حرف زدن و ناز کردن!

.

دیشب تا صب داشتم باهاش بازی میکردم، نزدیکای صبح بود که کم کم یاد گرفت راه بره! اگه بدونین چقد نمــــک کف دستمُ لیس میزنه و بوسم میکنه! قلبم وامیسته وقتی اینجوری میکنه! :*

.

اسمشُ گذاشتیم Boppo !! اینقده عسل میپره : ))))))! وقتی میخواد دور بزنه، با یه ادا و اطواری خودشو پرت میکنه باالا و پایـیـــــن! دلم واسش غش میره! ازش فیلم گرفتم، اما چون فعلا فرصت ندارم، و باید چند تا برنامه آماده کنم، مجبورم بذارمش واسه بعد! در اولین فرصت آپلودشون میکنم تا شما هم ببینینش!

.