بی‌شرافتــا، کجای قرآن و دین‌تون اومده که باید زور کسی رو دوست داشت و عاشق‌ش بود؟ بی‌شرافتـــا.

همین یه حس رو تجربه نکرده بودم تا به حال، که از شدت نفرت اشک بریزم.

.

.

.

.

نیم ساعتی زُل زدم به این یک خط و مغزم کاملاً هنگِ و چیزی دیگه به ذهنِ آشفته‌م نمی‌رسه که بخوابم بیانش کنم. [ اسمایلی پاک کردن اشکام ]

.

+ بغلم کن به رسم مرغ دریایی – شهریار قنبری. نزدیک یه ساعت سرچ کردم تا بتونم لینکش رو پیدا کنم …

از این به بعد، هر حرفی در مورد من بیان بشه، چه خوب چه بد، دقیقا همون رو پیاده می‌کنم. تا اگه همونجوریم که همونجوری بهتون ثابت بشه حرفتون درست بوده. اگرم که نیستم و متوجه شدین که حرفتون اشتباه بوده، قشنگ احساسِ پشیمونی از حرفتون رو لمس کنین!

همینی‌ هم که هست!! می‌خواین بخواین، نخواستین هم کسی شما رو مجبور به کاری نکرده …

پ.ن: عیدتون هم مبارک!

Love and life are dependent to each other for me. I can’t be alive without loving. I want a simple life with Love.

I think all of us need i, and all we know that we live onetime, So live your life.

We should try to have a happy ending!

پ.ن: تُف به این نوشته!! یکی از انشا‌ء‌هام بود به حساب.

پ.ن۲: یک، به یک، سی روز! هوق!!

پ.ن۳: گوشیِ نازنینم رو با تمام قدرت پرت کردم، چسبوندم به دیوار! تنیبه‌م هم اینه که مدتی گوشی نداشته باشم. ولی می‌تونم به جاش روی دیوار نگاه کنم و غصه بخورم. حیوونکی

پ.ن۴: شماره‌ها همه پرید …

به قرآن شرف داره شب بیداری‌هام و در طول روز خوابیدنم.

از دست یه عده (؟) ادم احمق خسته و کلافه‌م. گاهی اوقات تا حد جنون می‌کشن منو با حرفا و کاراشون. آخه خدایا، درسته بنده بدی بودم برات، ولی نه دیگه تا این حد! این چه جور شکنجه‌ست؟ دهنم داره سرویس می‌شه.

اینقد حرص زدم در عرص نیم ساعت، که تمام گلوم می‌سوزه. نفس کشیدن‌م واسم سخته الان. یه فشاری روم هست، که حس می‌کنم اگه یه چیزی رو با شدت پرت کنم، اون فشار ازم دور می‌شه.

چه‌جوری آروم کنم خودم رو؟

نه می‌شه حرف دلم رو به کسی بزنم و باهاش مشورت کنم، نه می‌تونم برم بیرون و چهار قدم تنها راه برم و جیغ بزنم بلکه تخلیه شم.

نشستم اینجا، پای سیستم، پا رو پا انداختم، خیلی مغرور نشستم، جلوم آینه‌س یکمی توش نگاه می‌کنم و ابرو بالا می‌ندازم و سعی می‌کنم گریه‌م نگیره! نهایت اینکه بتونم خودم رو آروم کنم همینه!

تموم بدنم درد می‌کنه. احساس می‌کنم از گردن تا کمرم داره تیر می‌کشه بس که حرص زدم. بس که به خودم فشار آوردم.

آخه من می‌خوام اینو بدونم، هر کسی که می‌خواد دور و برم باشه، اول خودش و خواسته‌ش رو باید تو اولویت قرار بده، بعد منو؟ آخه بابات خوب، مامانت خوب، من اینقد احمق به نظر میام؟ من اینقد ساده به نظر میام؟ از چیِ من می‌خواین سوء استفاده کنین؟ چی دارم آخه این‌جور حرصیم می‌کنین و شنکنجه‌م می‌کنین؟

آخه یه ذره انصاف داشته باشین تو رو قرآن. از تموم عالم و آدم بریدم، تو خونه نشستم! از این کلاس زبان تا اون کلاس زبان از در خونه بیرون نمی‌رم! چهار تا آدم هم نمی‌بینم، همه‌ش همه روابطم رو خلاصه کردم تو اینترنت! درک کنین دیگه! اذیتم نکنین. عاجزانه التماس‌تون می‌کنم …

بعله، بالاخره اشکم سرازیر شد.

مرتیکه الاغ معلوم نیست بالا سرمون داره چه غلطی میکنه! خوبه سال در ۱۲ ماه هیچ وقت خونه نیستیم. از یه هفته مونده به سال نو، بکوب بکوب و یک صداهای وحشتناکی راه انداختن که خواب رو از چشامون گرفته که هیچ، هر روز مجبورمون می کنن از خونه بزنیم بیرون.
دیشب ساعت ۱ و نیم اومدیم خونه، گرفتیم خوابیدیم، حالم زیاد خوش نبود به زور و زحمت گرفتم خوابیدم، اونم با چه سردرد وحشتناکی!! ساعت ۵ و نیم صبح، با یه تماس اشتباه از خواب بیدار شدم و در جا، گلاب به روتون بالا آوردم.
یه ساعت جون دادم تا بخوابم.
هنوز چشمام رو هم نرفته بود که صابخونه بی فرهنگ و احمق و پر ادعای بی کلاسمون، بازم شروع کرد به کوبوندن، آخه من نمیدونم دارن اون بالا چیکار میکنن؟
به صادق میگم یه زنگ بزن بگو در چه حالین؟ دارین چیکار میکنین؟ بگو خانومم حالش بده. میشه کمتر بکوبوبنین و بکشین رو زمین؟ یه هفته است دارین همینجوری ما رو فراری میدین!
صادق عزیزمم با مهر و محبت زیاد فقط واستاد نگام کرد و هیچ عکس العملی نشون نداد!
منم با داد و فریاد : واااااااااااااااااااااااای دیوانه خانه ست اینجاااااااااااااااااااا. معلوم نیست دارن چه غلطی میکنن. خدایا نجاتم بده از اینجا، همه دیوانن (  ، پریدم رو سیستم و آهنگ جدید انریکه رو گذاشتم و صدای باندُ تا جایی که راه داشت گذاشتم آخر !!
اینقد عصبانیم، هر چی مریضی داشتم و دارم یادم رفته. بد تصمیمی گرفتم واسشون!! امشب، نصفه شب حالیشون میکنم! البته اگه تو بیمارستان تلف نشم!