تونسته بودین، منو بخشیده باشین آیا؟ دلیل زیاد دارم که بگم من همه‌تون رو دوست دارم و از همه‌تون هم معذرت می‌خوام.

معذرت می‌خوام که وبلاگم، دیر به دیر آپدیت می‌شه. هم از شما هم از خودم!

معذرت می‌خوام که کامنت‌دونیم و حتی خودِ وبلاگم یه مدتی بازی در آوردن، هِی اینور اونور شما رو فرستادن دنبال نخود سیاه. مشکل از یه پلاگین بود.

معذرت می‌خوام که وقتی کامنتاتون رو می‌گیرم، یا تایید نمی‌کنم یا اینکه جوابی نمی‌دم.

معذرت می‌خوام که اگه می‌خونمتون، کامنت نمی‌ذارم و خودمو نشون نمی‌دم.

معذرت می‌خوام که هستم و انگار که نیستم.

معذرت می‌خوام که بعضی وقتا زیاد از حد شورش رو در میارم و تو همه جا و به همه کس غُر می‌زنم.

معذرت می‌خوام که باعث می‌شم دلخور بشین ازم و یا حتی زوری تحمل‌م کنین.

معذرت می‌خوام که بر خلافِ میل‌م خیلی کارا رو انجام می‌دم و باعث می‌شم فاصله بندازم بین من و شماها !!

حرف دلم همینیِ که تو عکس می‌خونین. با شمام‌ها. شماهایی که بلاگمو دنبال می‌کنین و می‌خونین، شماهایی که توئیتام رو دونه به دونه دنبال می‌کنین و شماهایی که تو سایت‌های دیگه، جویای حالم هستین و یا حتی شمایی که خودت رو نشون نمی‌دی و می‌دونم که هستی.

اسمایلیِ برداشتنِ یه دستمال نم‌دار و پاک کردن خاکایِ گوشه و کنارِ وبلاگم!

من موندم این عمر وبلاگمون چطوری مث برق و باد می‌گذره؟ چِش رو هم می‌ذاری و باز می‌کنی می‌بینی که یه سال شده و باید دامنه بلاگت رو {شارژ} کنی! :دی

انگاری همین دیروز بود، بعده اینکه دامین جدیدم رو ثبت کردم و یواشکی اومدم اینجا تا بنویسم، آقاهه وردپرس اومد برام کامنت گذاشت و اینا! پووووووف!!

{‌ حالا نیست خیلی پول شارژ دامنه و هاست بلاگم رو خودم می‌دم واسه همون :دی واقعا از احمد عزیز ممونم، که همه زحمتای بلاگم گردنشه! اسمایلی خجالت }