وای سحر گُلی جونم! اینقده ذوق مرگ شده بودم وقتی ایمیلی رو که واسم فرستادیُ دیدم! یه دنیا مرسی‌تا دوستِ خوبِ هم‌کلاسیِ هم‌دانشگاهیِ من! دوستت دارم. هاگ

.

+

اگر دل،

……. از هم نگسلد،

………………… پیوندش چگونه هموار و آسان می گردد؟

.

.

.

پ.ن: من هدیه ولنتاینم رو گرفتم، شما چطور؟ :دی اوووف! عاشق رُز زردم

 ولنتاین بر همگی مبارک!

 نیلویی مرسی، غافلگیر شدم.

چه تصمیمی گرفتین واسه ولنتاین؟

فکر میکنم که همه تون جز من تا الان کادوهای خوشگل پر زرق و برق رو آماده کردین. چه شور و حالی، چه رنگ و ذوقی، وای چه گُلایـــی!!! می میرم واسه این کارا. کادو گرفتن و تدارک دیدن واسه روز به این قشنگی یه طرف، هدیه دادن های یواشکی با هزار جور ترس و دلهره هم یه طرف دیگه.

اگه خدا بخواد و وقتش بود کیک درست میکنم واسه فردا. حس خرس خریدن هم که نیست، از بس با خودم عروسک آوردم خونه شوهر دیگه نیازی به این کارا نیست! نوه هامم از عروسکا بهره می برن.  ولی خوب گُل رُز دوس دارم.

هدیه من به تک تک دوستان می مونه باسه فردا.

دوستت میدارم دوستم داشته باش

عمق احساس مرا تو بدانی ای کاش

دوستت میدارم از خودم بیشترت

خویش میدانمت از هر کسی خویش ترت

تو به من نزدیکی بیشتر از هر کس

به من از من حتی به من از خون و نفس

پ.ن: این دومین باریه که صادق جون ولنتاین من میشه! یه بار قبل از ازدواج و حالا بعد از ازدواج به امید اینکه در هر حال محبت به دیگران هدیه کنیم…