چند وقتی هست که یه جورایی میشم، به نظر خودم مشکل از خستگیِ شدیدِ جسمی و فکریِ و نه چیز دیگه….
دو هفته پشت سرِ هم، تو کلاس یکی از استادام، که یه سره از یک و نیم تا ۴ حرف میزنه، به مدت دو یا شایدم سه دقیقه، کاملا مغزم قفل شد، قفل به تمام معناها. نمیدونم چه جوری توصیف کنم این حالتُ! ولی یه جوراییه، اولش احساس بی حالی و خستگی و کوفتگی میکنم، بعدش دستام سُست میشه، حتی نمیتونم خودکار دستم بگیرم، یا کتاب رو ورق بزنم. سرم واسه خودش می اُفته، سنگینی میکنه. گوشام نمی شنوه، اگه کسی هم این وسط صدام کنه، بعده از چند دقیقه جوابشُ میدم. در آخرم همه چیز تعطیل میشه، بدون هیچ عکس العملی با چشم باز میخوابم. یه سنگینی شدیدی رو بدنم احساس میکنم. شاید نتونین تصور کنین چی میگم. اما هر چی هست خیلی بده.
خلاصه بعد از چند دقیقه یهو انگار، با ترس از یه کابوس بیدار شین، به خودم میام و همه توان و قدرتم برمیگرده سر جاش. اون لحظه احساس خوبیه بهم دست میده.
بعد از یکی دو دفعه، گفتم شاید به دلیل صحبتها و ریتم سخنرانیِ استادِ که همچین میشم، اما امروز، پشت سیستم که نشسته بودم و داشتم تو اینترنت وول میخوردم، بازم همینجوری شدم، خستگی شدید، گیجی (انگار ده تا دیازپام خورده باشی و تو حال خودت نباشی)، محو دیدن، کلیک های پی در پی اشتباه روی لینک ها، یا کلا اتاقُ یه جوری خاص می دیدم، آخرشم همونجوری شدم که توضیح دادم. مغرم خوابید. بعدشم بیدار شد!!
پ.ن: احتمالا هاست عوض میکنم، اگه دیدین وبلاگ بالا نمیاد، نگران نباشین، من چیزی رو پاک نکردم! او.کی؟
پ.ن۲: یه روزه غذا نخوردم. دارم هلاک میشم از گشنگی!
پ.ن۳: هوا بارونیه، ابریه، مه آلوده، سرده، اما مجبورم فردا برم کوه. امیدوارم برم، برنگردم! 
خلاصه رومو برگردوندم سمت مرجان، گفتم: یکی بهت یه حرف بد زد! مرجان با تعجب گفت: کی گفت؟ بگو؟ منم یکم تو خُماری نگهش داشتم! گفتم چی میدی بهت بگم؟ = ))))) دوست بغل دستیش در جا یه شکلات درآورد گفت، حالا بگو! (شدت آدم فروشی رو دارین دیگه؟)
مرجان همچین با خجالت خودشُ جمع کرد، و چپید تو جاش! جا خورد بنده خدا! گفت حدیـــــــــث الکی گفتی؟؟؟؟؟؟؟؟؟ راستشُ بگو! پس چرا ایمان معذرت خواهی کرد. گفتم اِ معذرت خواهی کرد؟ پس شکلاتمو پس بده! 
منم گفتم: اوهوم! خوشمزه بود. 
خیلی اذیت شدم، خیلی خیلی. هی میگفتم استاد رفته وبلاگمو خونده! و یه اتفاقی امروز می اُفته، رسما بدبخت میشم… آخه در نهایت با همین ایمیل اصلیم واسش برنامه ها رو ایمیل کردم. لعنتی دیروزم شارژ اینترنتمون تموم شده بود، نمی دونستم از کجا باید اینترنت گیر بیارم! 
) نمیدونم چرا به اسم (قرار فرفری) حساسیت پیدا کردم. :دی از این جهت بهش میگم وبلاگی، واسه خاطر اینکه، اکثر دوستان این جمع رو از طریق وبلاگ می شناختم، نه از طریق فرندفید. چند نفری رو هم دورا دور می شناختم. باشد که بیشتر با هم آشنا بشیم و اینا. :دی البته یه کوچولو هم تو اون جمع احساس ناراحتی میکردم، آخه فقط خودم یه نفر از طرف جمع خانوما حضور داشتم. امیداورم در دوره های بعد دوستان گیلانی بیشتری رو از نزدیک ببینم، مخصوصا بانوان عزیزُ!
! گفتم خدا از زبونت بشنوه. خلاصه سوالات رو دادن و تند تند جواب دادم، سر سوال آخر خیلی شک داشتم، رو یه واژه مونده بودم، وقتی استادمون اومد سریع صداش کردم و گفتم استاد میشه معنی اینو بگین! استادم توضیح دادن، منم فوری گزینه ب رو زدم، یهو قیافه استاد در هم بر هم شد 
